Jazda na czas, 3 października. Złoty medal mistrzostw Europy UEC Gran Fondo w kategorii 40–44 z czasem 32:20 na trasie 22 km. To mój najlepszy wynik na tej trasie: o 21 sekund lepszy niż w 2025 roku (32:41) i o 1:21 lepszy niż w 2024 roku (33:41). Wyścig przebiegł zgodnie z założonym planem.
Start wspólny, 4 października. Sędzia skierował mnie do niewłaściwego sektora startowego, więc wystartowałam razem z młodszymi kategoriami. Większą część dystansu przejechałam w grupie z kilkoma Polkami, między innymi:
Kamila Wójcikiewicz-Płotkowiak: 3. miejsce w kategorii 35–39, 3:50:53,
Sonia Cięciel: 5. miejsce w kategorii 35–39, 3:51:25,
Maria Legaszewska: 5. miejsce w kategorii 19–34, 3:52:02.
Na ostatnim podjeździe część grupy odpadła. Na metę wjechałam razem z Kamilą, której pomogłam w sprincie o brązowy medal, i z mistrzynią świata kategorii 30–34 z Japonii. Patrząc tylko na czas, zdobyłabym srebro w swojej kategorii, ale za start z niewłaściwego sektora zostałam zdyskwalifikowana.
Kwalifikację na kolejne mistrzostwa świata UCI Gran Fondo w Thônes mam już zapewnioną jako mistrzyni świata ze startu wspólnego i mistrzyni Europy w jeździe na czas.
Wyniki według klasyfikacji końcowej ENDU (pomiar czasu EvoData).
European TT Champion 🥇🇪🇺
3 października 2026
Mistrzostwa świata, Niseko 2026
Tęczowa koszulka w Gran Fondo W40-44, trzecie z rzędu złoto Polski w sztafecie i srebro w czasówce. Według UCI byłam najskuteczniejszą zawodniczką tygodnia:
„Following her silver medal in the individual time trial (ITT) and her gold in the team relay, Alina Mylka became the most successful rider of the week as she dominated the Women 40-44 road race.”
Po srebrnym medalu w jeździe indywidualnej na czas (ITT) i złocie w sztafecie drużynowej Alina Myłka została najskuteczniejszą zawodniczką tygodnia, dominując w wyścigu ze startu wspólnego kobiet w kategorii 40–44.
From the start line to the podium 🏁🥈
World Championship silver medal in the time trial! 🌈
One more rainbow jersey memory to keep forever. ❤️
18 września 2026
L’Étape du Tour 2026
L’Étape du Tour 2026 z metą na Alpe d’Huez: 170 km i 5400 m w pionie. Wygrałam kategorię W4 i byłam 9. wśród 663 kobiet według oficjalnych wyników.
To była niesamowita przygoda: wymagające podjazdy i niezapomniana atmosfera od startu do mety. Cieszę się, że mogłam wziąć udział w tak kultowym wydarzeniu i stanąć na najwyższym stopniu w swojej kategorii.
GP Gippingen 2026
GP Gippingen, wyścig elity: pełny gaz od startu. Płaskie drogi, średnia ponad 40 km/h a peleton jechał jak w ogniu.
Inferno di Cresciano 2026
Ten wyścig skończył się, zanim się zaczął. Już na objeździe trasy doszło do poważnej kraksy i organizatorzy odesłali nas do domu.
Planowana trasa prowadziła po ciężkim szutrze i kamieniach, a startowało się na rowerach szosowych.
Mistrzostwa świata, Lorne 2025
Rok skupionych przygotowań, od intensywnego treningu w upale po niezliczone godziny ćwiczeń, konsekwencji i cierpliwości, doprowadził do tego wyniku w Lorne w Australii: zostałam mistrzynią świata UCI Gran Fondo w jeździe na czas. Jestem bardzo wdzięczna za całe wsparcie i wiarę, które to umożliwiły.
Złoto zdobyłam też w sztafecie drużynowej z reprezentacją Polski. Niesamowita atmosfera, świetna drużyna i wyścig do zapamiętania. W wyścigu ze startu wspólnego dołożyłam srebro.
Prosto z mety pojechałam na Tasmanię. Najlepsze zakończenie sezonu: piękne widoki, dzikie walabie i wspaniale dziwne muzeum MONA w Hobart. Okazało się, że Great Ocean Road naprawdę jest wybrukowana złotem.
Sztafeta w skrócie MŚ (AusCycling)
Varese 2025
Tym razem udało mi się wygrać jazdę na czas UCI Gran Fondo w Varese, zarówno w swojej kategorii, jak i wśród wszystkich kobiet. Przy okazji ustanowiłam najlepszy czas na segmencie Stravy.
Dzień później wygrałam swoją kategorię w wyścigu ze startu wspólnego i zebrałam po drodze sporo rekordów na Stravie. Dobre przygotowanie przed mistrzostwami świata w Australii.
RiderMan 2025
Pierwszy etap wygrałam. To była bardzo wymagająca i techniczna czasówka, więc ta wygrana jest jeszcze bardziej wyjątkowa. Na drugi etap ruszyłam w różowej koszulce liderki.
Drugi etap był brutalny. Dałam z siebie wszystko, ale na płaskim, wietrznym odcinku straciłam grupę, a z nią różową koszulkę. Mimo to jestem dumna z mocy, jaką wtedy wykręciłam, i z optymizmem patrzyłam na mistrzostwa świata w Australii.
Rad am Ring 2025
Jazda na czas i wyścig na Nürburgringu: wygrana w kategorii i 3. miejsce wśród kobiet w czasówce.
Mistrzyni Polski Masters 2025
Zdobyłam tytuł mistrzyni Polski Masters w kategorii K40. Na końcu koronę może założyć tylko jedna, a na mnie czekała koszulka mistrzyni.
